Charleroi voelt voor een fotograaf als een stad van contrasten: rauw industrieel erfgoed naast onverwachte pockets van licht, kleur en nieuwe creativiteit. De stad draagt nog duidelijk de sporen van haar verleden als centrum van het Pays Noir, met terrils, oude fabriekssites en schoorstenen die een grafisch, bijna sculpturaal decor vormen.
Charleroi is geen klassieke schoonheid, maar juist daardoor interessant: het is een stad in transformatie, waar verval en vernieuwing naast elkaar bestaan. Voor fotografen betekent dat een rijk speelveld van licht, schaduw, ruwe materialen, menselijke verhalen en onverwachte composities.